Schudnij

Lepiej zapobiegać niż leczyć:

Powszechnie akceptowany jest pogląd, że zdrowy styl życia - uważne planowanie jadłospisu, ćwiczenia fizyczne i walka z nadwagą, a także ograniczenie picia alkoholu i rzucenie palenia odgrywa bardzo ważną rolę w utrzymaniu dobrego stanu zdrowia. Te zmiany mogą nie tylko zapobiegać codziennym dolegliwościom (np. zaparciom czy bólom pleców) lub łagodzić je, ale również zmniejszać ryzyko wystąpienia poważnych schorzeń, np. chorób serca lub nowotworów. Witaminy, minerały i zioła mogą pomóc osobom, które starają się żyć zdrowo, prowadzić pełne energii i pracowite życie.

Organizm to jedność:

Medycyna skutecznie walczy z wieloma chorobami, nawet z takimi, które niegdyś wywoływały wielkie epidemie. Ciągle jednak nie ma skutecznych leków na wiele przewlekłych chorób, np. nowotwory, cukrzycę czy schorzenia serca. Na domiar złego wiele stosowanych obecnie środków powoduje poważne skutki uboczne. Analizowano kiedyś przypadek pacjenta, który przyjmował jednocześnie 10 różnych leków. Okazało się, że każdy kolejny miał zwalczać skutki uboczne poprzednio zapisanego specyfiku.

Pacjenci coraz częściej zdają sobie sprawę z ograniczeń medycyny konwencjonalnej i chętniej niż dotychczas poszukują innych sposobów leczenia. Metody te m.in. akupunktura, kręgarstwo, homeopatia i aromaterapia - są zwykle uważane za mniej inwazyjne i bezpieczniejsze. Nastawione są raczej na leczenie organizmu pacjenta jako całości niż na zwalczanie konkretnych objawów chorobowych.

Podejście holistyczne:

Artykuł nie tylko udziela wskazówek, jakie preparaty wspomagające wybrać i jak je stosować, ale także proponuje nam zmiany, jakie powinniśmy wprowadzić do swojego trybu życia. Opinia, że chorzy powinni jedynie łykać pigułki, nie jest już dziś obowiązująca. Osoby cierpiące na przewlekłe zmęczenie powinny - oprócz przyjmowania witaminy B kompleks - codziennie wykonywać ćwiczenia fizyczne oraz zmienić jadłospis.

Bardzo wiele naturalnych sposobów leczenia wykorzystuje zdolności organizmu ludzkiego do samoleczenia. Preparaty wspomagające mają pobudzać do działania układ odpornościowy, który zapobiegnie wystąpieniu choroby lub pozwoli organizmowi skutecznie walczyć z już istniejącym schorzeniem.

Zadaniem wielu preparatów opisanych w tej książce jest wspomaganie sił obronnych organizmu. Zioła, którymi leczy się zakażenia, zazwyczaj nie zabijają bakterii (tak jak antybiotyk), tylko wzmacniają układ odpornościowy, żeby był w stanie zabić je własnymi siłami.

Skąd czerpać wiedzę o medycynie naturalnej

Najlepiej byłoby, gdyby pacjent z lekarzem wspólnie ustalali, jakie preparaty wspomagające lub metody leczenia będą najodpowiedniejsze w przypadku danego schorzenia. Niestety, wielu lekarzy sceptycznie podchodzi do stosowania preparatów wspomagających, a nie istnieje jakieś jedno, uniwersalne i godne zaufania źródło wiedzy na ten temat. Pacjenci muszą na własną rękę starać się zapoznać z tymi preparatami oraz z zasadami i sposobami ich stosowania.

Ty i twój lekarz:

Lekarze starają się rozważać wszystkie „za i przeciw" alternatywnych sposobów leczenia. Wybierają sposoby najlepiej odpowiadające indywidualnym potrzebom pacjenta. Osobom, które źle znoszą konwencjonalne leki obniżające ciśnienie krwi, lekarz może zalecić stosowanie preparatów wspomagających i ćwiczeń odprężających.

Wizyta u specjalisty:

Często lekarze pierwszego kontaktu, nawet jeśli są otwarci na naturalne sposoby leczenia, nie są w stanie na bieżąco zapoznawać się z najnowszymi osiągnięciami w tej dziedzinie z powodu braku czasu. Większość z nich miała na studiach tylko kilka godzin zajęcz dziedziny dietetyki, natomiast w ogóle nie uczyli się ziołolecznictwa czy homeopatii. Lekarz, który nie ma dostatecznego doświadczenia w takich sposobach leczenia, może zasugerować, by pacjent zasięgnął rady dietetyka lub innego specjalisty (zdarza się to jednak bardzo rzadko), jeśli lekarz nie chce zastosować naturalnych sposobów leczenia, można skonsultować się z innym. Można też odwiedzić dietetyka, specjalistę w dziedzinie ziołolecznictwa lub innego lekarza zajmującego się naturalnymi metodami leczenia.

Objawy

Główne objawy niedokrwistości to: bladość skóry, bladość spojówek oka, zmniejszona sprawność ruchowa, zadyszka po wysiłku, senność, apatia, szum w uszach, mroczki, płytki oddech, kłopoty z koncentracją i pamięcią, omdlenia, stany podgorączkowe, bóle w okolicy serca, uczucie zimna, depresja. Objawy charakterystyczne dla anemii spowodowanej niedoborem żelaza to: łamliwość włosów i paznokci, zmiany na błonie śluzowej języka, gardła, zajady, wysuszenie skóry.


Leczenie

Anemię diagnozuje się na podstawie badań krwi dostarczających informacji o poziomie czerwonych krwinek i hemoglobiny. Skuteczne leczenie wymaga określenia przyczyn schorzenia, ustala się je na podstawie analizy karty chorobowej, wywiadu z pacjentem i innych badań krwi.

Leczenie jest zależne od rodzaju anemii, jeśli jest ona wynikiem innego schorzenia, należy skupić się na wyleczeniu choroby podstawowej. Konieczne jest wyleczenie źródła krwawienia, gdy ono stanowi powód niedokrwistości (usunięcie polipa jelita grubego, leczenie choroby wrzodowej). Terapeutyczne przedsięwzięcia obejmują także modyfikację diety, suplementację składników odżywczych i witamin. Stosowane są preparaty zawierające żelazo.

Profilaktyka

Niedokrwistość spowodowana niedoborem żelaza stanowi 80% chorób tego rodzaju, nierzadko anemia pojawia się w wyniku stosowania niewłaściwej diety. Doskonałym źródłem żelaza dobrze przyswajalnego przez nasz organizm są chude mięso i wędliny, a także wątroba. Wchłanianie żelaza zwiększa witamina C, duża jej ilość znajdziemy w: papryce, natce pietruszki, brokułach, pomidorach, truskawkach, cytrusach, czarnej porzeczce.

Produkty o średniej zawartości żelaza to: drób, mięso, kasze, warzywa, o dużej zawartości zaś: podroby, warzywa strączkowe.

Witamina B1(tiamina) - witamina rozpuszczalna w wodzie.

Rola w organizmie:

- odgrywa zasadniczą w procesach oddychania tkankowego
-odgrywa zasadniczą rolę w przemianie węglowodanów
- jest częścią składową koenzymu karboksylazy
-wzmaga czynność acetylocholiny
-hamuje esterazę cholinową
-działa synergicznie z tyroksyną i insuliną
-pobudza wydzielanie hormonów gonadotropowych
-przyspiesza gojenie się ran
-uśmierza ból


Źródła występowania:
* w produktach zbożowych grubego przemiału
* w mięsie, wędlinach
* w roślinach strączkowych
* w drożdżach
* w orzechach
* w rybach
* w owocach i warzywach.

Dorosły człowiek potrzebuje około 1,6 mg witaminy B1 na dobę.

1) Przede wszystkim hipoglikemia prowadzi do obniżenia energii, objawia się ona uczuciem nadmiernego zmęczenia, znużeniem, a także apatią. Przede wszystkim takie objawy możemy obserwować o poranku oraz popołudniu. Rankiem jest to spowodowane spadkiem cukru we krwi po nocy. Jest to naturalna, fizjologiczna reakcja organizmu. Natomiast w godzinach popołudniowych obniżenie cukru we krwi spowodowane jest zazwyczaj nadmierną reakcją organizmu na nagły wzrost stężenia glukozy we krwi. Najpierw stężenie cukru gwałtownie wzrasta, następnie zaś spada, z powodu wydzielania przez trzustkę dużej ilości insuliny. Jest to tzw. hipoglikemia poposiłkowa.

2) Innymi objawami są kłopoty z koncentracją, drażliwość, obniżenie nastroju, a nawet depresja. Są one spowodowane niedostarczeniem odpowiedniej ilości glukozy do mózgu.

3) Niedocukrzenie może również objawiać się osłabieniem organizmu, czy zawrotami głowy.

4) Poza tym, kiedy poziom cukru we krwi jest zbyt niski, to ogarnia nas nieposkromiona ochota na słodycze- naturalny odruch organizmu, który domaga się jedzenia, które dostarczy nam w szybkim czasie dostatecznej ilości cukru.

Odżywianie, które ma zapobiegać obniżeniu poziomu cukru we krwi.

Stosując odpowiednią dietę, możemy uniknąć obniżenia cukru we krwi, jeśli oczywiście będziemy przestrzegać wszystkie jej zasady. Przede wszystkim warto by było zainteresować się dietą Montignaca, która mówi o produktach i ich IG, czyli Indeksie Glikemicznym.

Stale rośnie popularność produktów o zwiększonej wartości odżywczej, np. biojogurtów czy wzbogaconych płatków zbożowych. Dostarczają one organizmowi wiele witamin i minerałów wzmacniając jego odporność i zmniejszając podatność na choroby. Swą wartość zawdzięczają substancjom odżywczym, np. wapniowi lub kwasom tłuszczowym omega-3, których zawartość jest tu dużo większa niż w tabletkach.

Pożywienie funkcjonalne powinno wpływać korzystnie na zdrowie, dlatego zawiera ono znacznie więcej substancji odżywczych niż zwykłe pokarmy.`Do pożywienia wzbogaconego dodaje się witamin i minerałów, dzięki czemu już niewielkie porcje takiego pokarmu zaspokajają potrzeby organizmu.

Wiele pokarmów wzbogaconych, to jednocześnie pożywienie funkcjonalne, jedzenie chleba wzbogaconego kwasem foliowym pomaga zapobiegać chorobom serca, a w przypadku kobiet w ciąży przeciwdziała powstaniu wad rozwojowych noszonego przez nie płodu. Przykładami pożywienia funkcjonalnego mogą być biojogurty, które zawierają szczepy pożytecznych bakterii oraz margaryny zawierające tran lub środki zmniejszające stężenie cholesterolu w organizmie.